Aantal thuislozen in Eindhoven toegenomen

Uit de laatste ETHOS-telling blijkt dat het aantal dak- en thuislozen in Eindhoven opnieuw is toegenomen. De cijfers laten zien dat dakloosheid allang geen randverschijnsel meer is, maar een groeiende realiteit in de stad. Deborah Pruijmboom zet zich al jaren in om deze doelgroep een stem te geven en het onderwerp structureel op de agenda te krijgen.

“Drie jaar geleden liep ik met mijn dochters door de binnenstad. Mijn dochter vroeg: ‘Mama, waarom zijn er steeds meer zwervers in de stad?’ Dat was het moment waarop ik besloot me uit te spreken,” vertelt Deborah Pruijmboom.

Het aantal daklozen in Eindhoven neemt al jaren toe. Thijs Eradus, directeur van Springplank040, luidde vorig jaar de noodklok. Als de stijging zou doorzetten, zou zelfs de dreiging ontstaan dat Eindhovenaren zonder woning een tentje aangeboden zouden moeten krijgen. “Dat is onmenselijk, iedereen verdient een dak boven het hoofd,” zegt Deborah Pruijmboom.

Springplank040 start daarom een nieuwe pilot: Housing First. Het uitgangspunt is helder: eerst een dak boven het hoofd, daarna herstel en vervolgens werk. Ook voor dat laatste wil de organisatie zelf zorgen door een werkbedrijf op te zetten, zodat mensen direct aan de slag kunnen. “Werk is meer dan werk; het biedt perspectief,” aldus Pruijmboom. Met dit concept hoopt Springplank040 in 2030 een einde te maken aan dakloosheid in Eindhoven.

Toch klinkt er ook kritiek. Volgens straatpastoor Rob Kosterman is het een mooie droom, maar wordt een grote groep daklozen vergeten: de niet-rechthebbenden. Denk hierbij aan Oost-Europeanen en mensen die van buiten Eindhoven komen. “Het gaat vaak om mensen die zich om veiligheidsredenen verplaatsen en nog geen binding hebben met de stad. Het zijn schrijnende gevallen. Als je als niet-rechthebbend wordt beschouwd, kun je soms zelfs geen hulp krijgen om een ID aan te vragen en blijf je in cirkels lopen,” zegt Kosterman.

Hoewel Oost-Europeanen een grote groep vormen binnen de dakloze populatie in Eindhoven, zijn zij uitgesloten van de nachtopvang en ook van de nieuwe pilot van Springplank040. Wel is Stichting Barka opgericht om deze doelgroep te begeleiden naar werk of terugkeer naar het land van herkomst. “Deze MOE-landers proberen te overleven op straat. Vaak willen ze geen gebruik maken van Barka, omdat ze niet terug naar huis willen. Het land van herkomst heeft vaak ook niets te bieden,” aldus Kosterman.

Tijdens de wintermaanden is deze groep ’s nachts welkom bij de noodopvang. “Eindhoven zou eigenlijk een stad moeten zijn waar iedereen ’s nachts een bestemming kan krijgen,” besluit Kosterman.

Voor Deborah Pruijmboom is het helder: Iedereen in Eindhoven verdient een dak boven zijn hoofd en een menswaardig bestaan.

Want alles begint met een veilige plek om thuis te komen.